نیایشم چه بنشسته ای که جشن هفت ماهگیت را میهمان داری .
نیایشم چه بنشسته ای که جشن هفت ماهگیت را میهمان داری . عسل مامان باید امروز وبلاگتو با هم آب و جارو کنیم ؛ آخه میهمان داریم .
آن قدر به ساعت زل زدم که مثل باد گذشت ؛
هفت ماه و هفت روزگیت را باز هم تنها جشن گرفتم،
و باز هم در انتظارِ
صدایی که صدایت کند؛
نگاهی که نگاهت کند؛
دست محبتی که نوازشت کند؛
اشک شوقی که گونه آفتابیت را خیس کند ؛
عقربه های ساعت را خجل کردم .
نیایشم انتظار رسم شیدایی است...
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
.gif){kind=small}
.gif){kind=small}
.gif){kind=small}
